Aktualności

BULWERSUJĄCE STANOWISKO BANKÓW 07/11/2019

Od poniedziałkowej rozprawy Państwa Dziubak nie milkną oceny zachowania Raiffeisen Bank. Bank przedstawił swoje wyliczenia, z których wynika, że w przypadku nieważności umowy kredytu indeksowanej do CHF kredytobiorcy, poza zwrotem kapitału (400.000 PLN), będą musieli zwrócić 477.000 PLN za bezumowne korzystanie z kapitału przez 11 lat i 321.000 PLN odsetek z tego tytułu. Bank lansuje tezę, iż stwierdzenie nieważności jest dla niego korzystniejsze niż dalsze wykonywanie umowy (zastanawiające jest więc czemu banki tak bardzo z tą nieważnością walczą). Postawę ZBP i Raiffeisen Bank w zdecydowanych słowach skrytykował Rzecznik Finansowy prof. Mariusz Golecki mówiąc, iż stanowisko ZBP ma na celu jedynie odstraszenie klientów od dochodzenia roszczeń. Ani on, ani jego prawnicy nie znajdują podstaw prawnych do składania pozwów przez banki o zwrot wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Prezes UOKiK Marek Niechciał stwierdził natomiast, że jego Urząd analizuje doniesienie Stowarzyszenia Stop Bankowemu Bezprawiu o naruszeniu zbiorowych interesów konsumentów przez wprowadzającą w błąd narrację Związku Banków Polskich.

Analiza orzecznictwa 23/10/2019

Z przeprowadzonej przez nas analizy orzecznictwa wynika, iż od stycznia 2019 r. zapadło razem:

147 korzystnych dla frankowiczów wyroków, z czego w:

61 przypadkach umowa kredytu została uznana za nieważną

86 przypadkach nastąpiło "odfrankowienie" lub oddalenie powództwa banku o zapłatę

Prawomocnych wyroków zapadło łącznie 20, z czego w:

5 przypadkach umowa kredytu została uznana za nieważną

6 przypadkach nastąpiło "odfrankowienie"

9 przypadkach oddalono powództwo banku o zapłatę

Powyższe dane mogą mieć charakter niepełny, bowiem opierają się jedynie na publikowanym orzecznictwie i informacjach uzyskiwanych od pełnomocników kredytobiorców. Lawina kolejnych orzeczeń w sprawach "frankowych" dopiero przed nami.

Krytyczna analiza stanowiska Związku Banków Polskich wydanego po wyroku TSUE 21/10/2019

Czy jest się czego bać? Krytyczna analiza stanowiska Związku Banków Polskich wydanego po wyroku TSUE z 3 października 2019 roku. Zapraszamy do obejrzenia kolejnego wywiadu udzielonego przez adwokata Marcina Lizurka serwisowi Comparic24tv.

Tematem rozmowy była m.in. ocena roszczenia banku o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału: LINK

Czy można zawiesić spłatę rat na czas procesu? 17/10/2019

Zapadły już dwa ciekawe orzeczenia sądów w sprawach „frankowych” przeciwko Getin Noble Bank SA. Sądy udzieliły w nich zabezpieczenia roszczeń kredytobiorców, bowiem stwierdziły, iż kondycja finansowa banku wywołuje uzasadnioną wątpliwość co do jego wypłacalności.

W pierwszej ze spraw – z sierpnia 2019 r., Sąd Okręgowy w Warszawie (XXV C 355/18) zawiesił obowiązek spłaty rat kredytu na czas trwania procesu. Stało się tak, gdyż Sąd podzielił argument o nieważności umowy kredytu, a dodatkowo kredytobiorcy wpłacili już bankowi kwotę większą niż od niego otrzymali w ramach kredytu.

W drugiej sprawie – z 2 października 2019 r., Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków (I C 134/17) zajął rachunek bankowy banku na kwotę ponad 35 tyś. zł. Sąd w uzasadnieniu wskazał: „Z dostępnego materiału dowodowego – doniesień medialnych oraz raportu półrocznego Grupy Kapitałowej Getin Noble Bank SA wynika uprawdopodobnienie faktu dowodzonego przez powoda – trudnej sytuacji finansowej pozwanego (…) co może uniemożliwić lub poważnie utrudnić ewentualne postępowanie egzekucyjne”.

Będziemy śledzić czy orzeczenia te utrzymają się w sądach II instancji – zwłaszcza pierwsze z nich jest bardzo korzystnym sposobem uregulowaniem stosunków z bankiem na czas procesu.

Kolejny prawomocny wyrok w sprawach "frankowych" 16/10/2019

W dniu dzisiejszym zapadł kolejny prawomocny wyrok w sprawach "frankowych" - wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie w sprawie umowy kredytu indeksowanego do CHF zawartego z Getin Noble Bank (VI ACa 264/19). Apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie (XXV C 2541/17) stwierdzającego nieważność umowy kredytu wniósł bank. Sąd Apelacyjny nie zgodził się z koncepcją nieważności całej umowy - podzielił jednak argumentację, iż mechanizm indeksacji kredytu jest niedozwolony i nie wiąże kredytobiorcy. Tym samym kredyt jest kredytem złotówkowym i nie można uzupełniać go żadnymi innymi postanowieniami (np. proponowanym przez bank kursem średnim NBP) - jest to pogląd tożsamy z wyrokiem TSUE z dnia 3.10.2019 r. Sąd Apelacyjny nie powiedział jednak jakie oprocentowanie kredytu należy zastosować - zasugerował, iż może to być albo oprocentowanie oparte na LIBOR, albo też kredyt w ogóle nie powinien być oprocentowany (ew. zastosowanie może mieć marża wskazana w umowie). Kwestia ta pozostanie do uregulowania przez inny sąd w przypadku wystosowania roszczenia o odsetki przeciwko kredytobiorcy przez bank. Opisywany wyrok Sądu Apelacyjnego jest precedensowy, bowiem sugeruje, iż obok stwierdzenia nieważności, czy "odfrankowienia" umowy z pozostawieniem oprocentowania LIBOR, możliwe jest również zastosowanie sankcji "kredytu darmowego" tj. takiego, w którym bankowi nie należy się wynagrodzenie w postaci odsetek umownych. Na szczegółową argumentację Sądu będziemy musieli poczekać do czasu publikacji pisemnego uzasadnienia wyroku.

Franki CDZ na Facebook'u

Rzecznik Finansowy Aleksandra Wiktorow w sprawie wyroku TSUE z 3 października 16/10/2019

Zaraz po wydaniu wyroku TSUE z 3 października 2019 r. głos w sprawie zabrała Rzecznik Finansowy Aleksandra Wiktorow, od kilku lat bardzo wspierająca kredytobiorców w sprawach frankowych (przede wszystkim w zakresie przedstawiania „Istotnych poglądów w sprawie” w toczących się postępowaniach sądowych): „Wyrok TSUE poprawia pozycję „frankowiczów" w sporach z bankami i może doprowadzić do ukształtowania się korzystnej dla nich linii orzeczniczej w polskich sądach. Zdaniem Rzecznika powinien on zmobilizować osoby, które do tej pory nie podejmowały żadnych działań związanych ze swoją umową. Im większa skala nowych pozwów i reklamacji, tym większa szansa na to, że banki wypracują racjonalne propozycje ugodowe. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że sąd zobligowany jest do usunięcia nieuczciwych warunków z umowy zawartej z konsumentem. O ile umowa nadal może być wykonywana po usunięciu niedozwolonych postanowień umownych, to powinna być kontynuowana. Sądy nie mogą samodzielnie uzupełnić luki w umowie po wyeliminowaniu niedozwolonego postanowienia. Nie muszą też za wszelką cenę dążyć do utrzymania umowy, tylko mogą uznać ją za nieważną, jeśli wykreślają z niej kluczowe postanowienia. Ale równocześnie, mogą zdecydować, że umowa ma dalej obowiązywać, jeśli będzie to korzystniejsze dla kredytobiorcy. Co ważne, zdanie konsumenta musi być wzięte pod uwagę przez sędziego”.

Komunikat Rzecznika Finansowego: Link

Adwokat Marcin Lizurek na temat skutków czwartkowego wyroku TSUE 16/10/2019

Zapraszamy do obejrzenia wywiadu z adwokatem Marcinem Lizurkiem na temat skutków czwartkowego wyroku TSUE w sprawie Państwa Dziubak, udzielonego serwisowi Comparic24tv.

Link

Wyrok TSUE w sprawie z powództwa kredytobiorców przeciwko Raiffeisen Bank Polska SA 16/10/2019

W zeszły czwartek zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w sprawie z powództwa kredytobiorców przeciwko Raiffeisen Bank Polska SA (Sprawa C-260/18, dot. Państwa Dziubak), który podtrzymał stanowisko Rzecznika Generalnego TSUE z 14 maja 2019 r. Wyrok jest bardzo korzystny dla „frankowiczów” i potwierdza stosowaną przez nas od dawna argumentację oraz taktykę procesową w ramach prowadzonych postępowań sądowych przeciwko bankom. Główne tezy wyroku: • przepisy unijne nie stoją na przeszkodzie unieważnieniu umowy kredytu w przypadku, w którym taka umowa jest sprzeczna z przepisami prawa krajowego (polskiego). To czy w takim przypadku do unieważnienia dojdzie, decyduje wola kredytobiorcy – sąd nie może samodzielnie ocenić, wbrew woli kredytobiorcy, iż unieważnienie umowy jest niekorzystne dla kredytobiorcy; • przepisy unijne nie pozwalają sądowi krajowemu na wypełnienie postanowień umownych uznanych za niedozwolone, przepisami krajowymi o charakterze ogólnym. Na gruncie spraw frankowych dotyczy to przede wszystkim tzw. klauzul kursowych, pozwalających bankom na dowolne kształtowanie kursów CHF, po których następują przeliczenia istotne dla umowy. Skutek: umowa „frankowa” przekształca się w kredyt złotówkowy oprocentowany LIBOR-em, o ile oczywiście sąd nie uzna, że umowa jest nieważna w całości. Do uzyskania ww. korzystnych skutków wskazanego wyroku konieczne jest wszczęcie przez kredytobiorcę postępowania sądowego przeciwko bankowi. Wszystkie sądy w Polsce powinny opierać się na powyższym wyroku TSUE rozstrzygając konkretne sprawy „frankowiczów”.

Franki CDZ na Facebook'u

Jakie przedawnienie roszczeń kredytobiorców z umów frankowych 04/10/2019

Z dniem 9 lipca 2018 roku zaczęły obowiązywać nowe terminy przedawnienia roszczeń majątkowych. Znajdujący zastosowanie m. in. do kredytobiorców tzw. umów frankowych 10-letni termin przedawnienia uległ skróceniu do 6 lat.

Więcej: Rzeczpospolita

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie z powództwa kredytobiorców przeciwko Raiffeisen Bank Polska S.A. 03/10/2019

W dniu dzisiejszym zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie z powództwa kredytobiorców przeciwko Raiffeisen Bank Polska SA (Sprawa C-260/18), który podtrzymał stanowisko Rzecznika Generalnego TSUE z 14 maja 2019 r. Wyrok jest bardzo korzystny dla „frankowiczów”. Główne tezy wyroku:

• Przepisy unijne nie stoją na przeszkodzie unieważnieniu umowy kredytu w przypadku, w którym taka umowa jest sprzeczna z przepisami prawa krajowego (polskiego). To czy w takim przypadku do unieważnienia dojdzie, decyduje wola kredytobiorcy – sąd nie może samodzielnie ocenić, wbrew woli kredytobiorcy, iż unieważnienie umowy jest niekorzystne dla kredytobiorcy;

• Przepisy unijne nie pozwalają sądowi krajowemu na wypełnienie postanowień umownych uznanych za niedozwolone, przepisami krajowymi o charakterze ogólnym. Na gruncie spraw frankowych dotyczy to przede wszystkim tzw. klauzul kursowych, pozwalających bankom na dowolne kształtowanie kursów CHF, po których następują przeliczenia istotne dla umowy. Skutek: umowa „frankowa” przekształca się w kredyt złotówkowy oprocentowany LIBOR-em.

Do uzyskania ww. korzystnych skutków wskazanego wyroku konieczne jest wszczęcie przez kredytobiorcę postępowania sądowego przeciwko bankowi. Wszystkie sądy w Polsce powinny opierać się na powyższym wyroku TSUE rozstrzygając konkretne sprawy „frankowiczów”.

Rozliczenia z bankiem po stwierdzeniu nieważności „umowy frankowej” 09/07/2019

Sądy coraz częściej uznają za nieważne umowy kredytów indeksowanych lub denominowanych do waluty obcej. W okresie ostatnich trzech lat w polskich sądach zapadło ponad 70 takich orzeczeń. Podstawy wyroków stwierdzających nieważność umów są różne.

 

Więcej: Rzeczpospolita

 

CDZ pomaga frankowiczom wygrywać w sądach 20/05/2019

Po stronie kredytobiorców coraz częściej opowiadają się już nie tylko Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ale także sądy powszechne w Polsce.

Z satysfakcją odnotowujemy zmianę podejścia, na korzystne dla kredytobiorców, przez Sąd Najwyższy w Polsce, które – miejmy nadzieję – utrzyma się i wytyczy kierunek rozpatrywania tego typu sporów przez sądy powszechne.

Więcej: Rzeczpospolita

Prześlij nam swoją umowę kredytową do bezpłatnej analizy na franki@cdz.com.pl. Powiemy Ci jak rozwiązać Twój problem. Pomożemy Ci w tym.

ul. Wspólna 70
00-687 Warszawa
t: +48 22 496 82 00
franki@cdz.com.pl

Informacje zawarte w CDZ DLA FRANKOWICZÓW nie stanowią porady prawnej.
Kancelaria Chajec, Don-Siemion & Żyto nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania tych informacji
bez uprzedniej analizy konkretnego stanu faktycznego.

POLITYKA PRYWATNOŚCI

CHAJEC, DON-SIEMION & ŻYTO sp. k. z siedzibą w Warszawie
Sąd Rejestrowy: Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie, XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego
KRS: 0000184058, NIP: 526-27-40-114